Ze verbeeldt in haar kunst het vrouw-zijn in een door mannen gedomineerde samenleving. Het werk is autobiografisch. Door de gecompliceerde relatie met haar vader van wie ze al op jonge leeftijd vervreemd raakte, zijn verlangen en bedreiging een steeds terugkerend motief in haar kunstenaarschap. Met een achtergrond in contemporaine dans gebruikt ze haar eigen lichaam om te onderzoeken hoe je omgaat met angst voor het eigen verlangen en afwijzing, wat liefde is en waarom je dat mag wantrouwen, maar niet altijd. Op deze manier heeft ze een verlammende verlegenheid kunnen overwinnen.

Voor meer info zie ook externe link Daphne van de Velde